• Oranje bovenop

    13 februari 2013

    Vlakken, lijnen, grenzen, hokjes; dat is Nederland steeds meer en meer. Ik spuug er een paar klodders oranje bovenop.

    Ondanks vlakken, lijnen, grenzen, hokjes, wil ik toch Nederlandse worden. Maar ik heb te maken met regels, grenzen, bureaucratie

    Nee, ik heb nooit in de gevangenis gezeten, nee, ik heb niemand vermoord, nee, ik heb nooit fraude gepleegd. Ik zal m'n handtekening eronder zetten.

    Maar misschien heb ik een keer gelogen? Mag ik toch Nederlandse worden?

    Nee, ik heb geen ander huwelijk ergens in een ander land, nee, ik heb nooit gesmokkeld...toch zeker geen mensensmokkel. Ik zal m'n handtekening eronder zetten.

    Of misschien per ongeluk een keer? Mag ik toch Nederlandse worden?

    Ja, ik heb een geldig Zwitsers paspoort, ja, ik heb een verblijfsvergunning. Ja, ik weet het ; hij is verlopen, maar bij de IND zijn ze ermee bezig. Ja, echt waar. Ja, dat duurt lang. Zal ik een handtekening zetten?

    Of een vingerafdruk? Of zal ik tussen m'n vingers door spugen? Ja, ik zweer het.

    Ja, ik zal de eed of belofte doen bij het afleggen van de verklaring van verbondenheid. "Zo waarlijk helpe mij God almachtig" of toch liever: "Dat verklaar en beloof ik".

    Ondertussen, terwijl ik wacht tot die verblijfsvergunning eindelijk verlengd is, spuug ik oranje klodders, eet ik  drop, stampot, haring, gerookte paling en makreel, bitterballen, zelfs een stukje frikadel. Ik pers appeltjes van oranje uit, kan zelfs oranje poepen als ik veel drink. Maar ik drink ook amstel, jenever, berenburg, schelvispekel

    en elke dag dat ik wacht, raap ik iets op van deze Nederlandse grond,  dat kan van alles zijn; als het maar oranje is. 

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1278 keer bekeken

  • Duivelse vrouwen

    24 december 2012

     

    Olieverf op doek, 60 x 80 cm -Duivelse vrouw met zweep-

     

     

    Van een engel naar duivelse vrouwen

    REGIO  |   10 december 2012   |   reageer  |   Door knh, dichtbij-meeschrijver

    Duivelse vrouwen

    Ze hebben wapens, houden van pesten en van veel rode wijn. Kijk vooral uit voor de duivelse vrouwen met staart.

    De duivelse vrouw is het resultaat van mijn zoektocht naar grenzen en tegenstrijdigheden. In het maken van mijn kunst zoek ik vaak naar de grens hoever ik kan gaan in mijn uitingen. Kan mijn kunst overal neergezet of opgehangen worden? In mijn dagelijks leven heb ik ook vaak met grenzen te maken. Na het object ‘Vogelvrouw’ (vrouw met vleugels), die zocht naar vrijheid en daarbij het risico liep te hoog te vliegen en te vallen, kwam daar de installatie van de engel met geweer; een installatie vol tegenstrijdigheden, zoals het goede en het kwade, de zin en onzin, het eeuwige leven en de dood. Zo ben ik terecht gekomen bij deze creatie; de duivelse vrouw: ze hunkert naar liefde, maar speelt een gemeen spel, ze wil haar gevoelens van onrecht, kwaadheid wreken door van daders slachtoffers te maken dmv haar wapens en mentale kracht.

     

    De duivelse vrouw met zweeploopt over de hoofden van een aantal mannen, zwijnen. Ze straft ze voor wat ze hebben gedaan. De mannen liggen onder haar voeten, de duivelse vrouw toont op deze manier haar minachting en haar overwinning. Haar zweep is een slang. De slang is een dualistisch symbool;  bescherming - destructie, het leven - de dood. Op de laars is de Ouroboros afgebeeld; de slang die zichzelf in de staart bijt en zo symbool is van herhaling, de eeuwigheid. In dit geval kronkelt de slang zich in de vorm 8, wat op zich al symbool voor oneindigheid is. Het toont de oneindige bijna goddelijke macht van deze vrouw.

    De kleuren, die ik gebruik zijn ook symbolisch: de rode vrouw staat voor liefde maar ook agressie, de witte achtergrond is de reinheid en waarheid, maar ook het verbleken voor het doodgaan. De zwarte handschoenen staan symbool voor boetedoening en duivelse krachten. Het blauwe haar en de blauwe laarzen staan voor psychische bevrijding, maar ook voor bedrog.

     

     

     olieverf op doek, 60 x 80 cm.

    Bea Peter   www.beapeter.nl

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1308 keer bekeken

  • Dansen op een vulkaan

    8 november 2012

     

    Een weekend heb ik gedanst op een vulkaan tijdens Kunstlijn in Haarlem.

    Vrijdag: Donders en bliksemschichten uit de hemel tijdens de clash tussen acrylverf en spuitbussen op de opgespannen transparante folie buiten voor de Galerie KNH. Daarna een didgeridoo-achtig regenpijpen instrument liefdevol met m’n handen beschilderd. Zo ook de dichtende en spelende eigenaar van dit instrument. Als afsluiting wegdromen tijdens de prachtige muziek en zang.

    Zaterdag: Als Volta ben ik in de huid gekropen van het paard Zonderland op het kleine afgebakende stukje zwarte land in de Galerie. Met stro, m’n vlechten en m’n handen inkttekeningen gemaakt en samen met Fuega het verhaal voorgedragen over het leven, vrijheid, liefde, vuur, verdriet, eenzaamheid, pijn.

    Familie en vrienden kwamen, de wijn vloeide, gesprekken, gelach, gemors.

    Zondag: Nog één keer Zonderland zijn en spelen met woorden, inkt en stro. Praten met bezoekers, genieten van olijven en de rode wijn. De galerie afgesloten met tevreden gevoel; 3 volle vuilniszakken mee. De nacht was lang en Zonderland mét vleugels, of was ik Ikarus?.., stortte neer.

    Dansen op een vulkaan met een vulkaanuitbarsting tot gevolg.

    Het lava is gestold en ik ben weer overeind gekrabbeld.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1954 keer bekeken

  • Bea was here

    11 oktober 2012

    Ik ging deze zomer met mijn zilveren koffertje vol blikjes op reis.

    Naar Chateau de Sully in Frankrijk; het land van de wijnen en reken maar dat de wijn daar rijkelijk vloeide met al zijn geuren en smaken!  Voor het eerst proefde ik wijn als een 'echte' wijnproever.

    Leven met verschillende kunstenaars in een villa is geen straf: geweldig was het! We hebben hard gewerkt om er een mooie tentoonstelling van te maken en we hebben ook hard gefeest, elke avond weer! We zijn daar zelfs al een keer in de ochtend mee begonnen… ‘we rosé early  and stole the day’ (Tom Hughes)

    Ik weet nu hoe een kartonnen kasteel eruitziet na een nacht regen.

    Ik weet nu hoe een tentoonstelling eruitziet na een nacht storm.

    Ik weet nu hoe een varkenswang smaakt (en hoe een varkenskop eruitziet als deze in een pan kokend water dobbert)

    De hertogin gaf ons nog heerlijke flessen wijn mee toen we weer naar huis vertrokken.

     

    Naar Broendby Kulturhuset in Kopenhagen, Denemarken met de meest officiële opening, die ik tot nu toe meegemaakt heb. Waar in zes weken tijd duizenden mensen van verschillende leeftijden, nationaliteiten, culturen, de tentoonstelling bezocht hebben.

    Ik weet nu dat er supergastvrije mensen bestaan en hoe het moet voelen om een echte VIP te zijn.

    Ik heb de beste performance van het jaar gezien: Anat Ben David! (foto: Jos Poeder)

    Ik ken nu de verrukkelijke smaak van kreeft

    en de verschrikkelijke smaak van Gammel Dansk. Ik probeerde elke ochtend opnieuw om dit drankje zonder afschuw te drinken, wat uiteindelijk tijdens het afscheidsdiner gelukt is dankzij het denken aan de mooie blauwe Enzian (Alpenbloemetje)

    Ik heb mijn naam (illegaal) achtergelaten in een tunneltje, maar helaas is alles weer keurig wit geverfd. Een plan is terug te komen om dit tunneltje (legaal) helemaal te beschilderen en spuiten en daar de buurtbewoners bij te betrekken.

    Ik ben in Nederland met mijn gehavende koffertje, vol blikjes met namen. Namen waar personen bij horen.

    Mijn laatste blog van een half jaar terug, ging over de duivel, beschermengel of cupido met geweer. De nieuwe indrukken, gemengd met de smeulende duivels en engelen, zijn versmolten tot duivelse vrouwen met wapens.

    Een gedeelte is nu te zien in de Funen Art Gallery, Funenpark 125 te Amsterdam.

    Ondertussen komen er in mijn atelier weer nieuwe duivelse vrouwen bij; vandaag heeft er zelfs één met pijl en boog Cupido neergeschoten.

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1429 keer bekeken

  • Duivel, beschermengel of cupido met geweer?

    16 mei 2012

     

     

    Voor mijn engel (of is het de duivel?) heb ik een heel lang wapen te leen gekregen. Vanaf de grond  reikt het tot het puntje van mijn neus. Het is prachtig en al bijna 100 jaar oud, uit WO I  Zelfs ik vind dit een mooi wapen, de loop is eruit, geen kogels. Het gevaarlijkste deel is het bajonet. 

    M'n engel wilde geen broek aan. Misschien wilde hij liever naakt blijven. Maar ik vond dat ie z'n spijkerbroek aan moest. Hij hield zich zo stijf, dat ik één van de pijpen los moest tornen. De broek heeft ie nu aan, op de heup bij elkaar gehouden door een riem met sterren. Kijk, zo kon ie zich netjes voorstellen aan de filmer Ron Hamers. Ron filmde mijn handen, terwijl ik bezig was de armen van mijn man in het gipsverband te zetten. 

    De armen heb ik vandaag aan de engel gegeven. Het mooie is dat hij nu, door het zware wapen in zijn armen te houden, precies in evenwicht blijft staan. 

    Ik voel me enorm veilig met mijn gewapende beschermengel in mijn atelier. Ik denk dat ik een beetje verliefd op hem ben geworden. Een soort cupido is het misschien, niet met pijl en boog, maar met geweer...Hij is gewond, maar daarom extra stoer en zijn lange schotlanderharen ruiken zo lekker! Zal ik in mijn atelier blijven slapen?

     

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 1231 keer bekeken

  • Ik ben een paard.

    6 mei 2012

     

    Volta schrijft. Angela en ik hebben als Volta weer nieuwe plannen beraamd. Volta schrijft bijna elke dag. Soms een paar keer per dag. Ik ben een  paard. Angela is vrouw. Het leven als filosoferend en schrijvend paard bevalt me goed. Het manuscript is nog niet te lezen in het openbaar.

    Behalve filosoferen, fantaseren, schrijven, ben ik ondertussen ook bezig met de engel. Vandaag heb ik het middenstuk van de engel gemaakt. De engel bestaat nu uit drie delen. De benen t/m de heupen. Het middenstuk. Het hoofd met schouders en vleugels. Het hoofd heb ik aan een strop opgehangen in mijn atelier, zodat ik morgen de delen aan elkaar kan bevestigen. Gisteren kreeg ik de schotwond in een stuk engelenhuid per post opgestuurd uit Ierland. Voorzichtig was het ingepakt in 1000 zachte watten. De schotwond zal ik morgen plaatsen in het middenstuk ter hoogte van het hart. Het zal er triest uitzien.  Een engel met schotwond in het hart, hangend aan een strop. Maar als de delen goed uitgehard zijn, gaat de strop eraf; dat scheelt dan weer een beetje in triestheid. 

    De engel krijgt prachtige veren op zijn vleugels. De veren van een meeuw en die van de kip Gwendolyne. Eén voor één ben ik ze aan het opplakken. 

    Dan heb ik nog prachtig haar liggen. Het haar van Schotse Hooglanders. Ik kreeg die prachtige bos haar van pwn-medewerkers op een zonnige lentedag tijdens één van mijn duinwandelingen....

    Lees meer >> | 3 Reacties | Reageer | 1763 keer bekeken

  • It is all about angels

    23 april 2012

    Er is een hoop werk te verzetten, zoals de installatie voor SchoK, 7 t/m 10 juni   “It is all about angels “ Een engel zal er zijn met vele vederlichte veren, vooral van de kip Gwendolyne, die bevestigd zijn met was, net zoals Ikarus zijn vleugels maakte om uit gevangenschap te ontsnappen. Een wapen moet er komen. Ik ben bang voor wapens; wie heeft er een wapen voor de engel? Heeft er iemand nog een Sturmgewehr op zijn zolder liggen (of naast zijn bed) die mijn engel lenen mag? Of zal ik zelf een wapen maken, ook al ben ik er bang voor?

    kleine Schokflyer.jpg

    Werken aan mijn fuckdingetjes voor m’n fuckshop. Fucking shells. Ik zie het kraampje voor me met kleurig gestreept dakje en ik zie nieuwsgierige toeristen, who like to swear or fuck and like to have a Dutch souvenir. Het kraampje moet ik nog wel maken… (schragen, blad/plank, dakje)

    En ondertussen probeer ik te leven zonder geld. (Ik ben tot nu toe een waardeloze ondernemer) Leven zonder geld is een uitdaging moet ik zeggen. Lukt niet helemaal, maar ik verleg hiermee wel weer mijn grenzen; moet extra creatief denken, mijn verlegenheid aan de kant zetten, over mijn grenzen stappen. Heeft iemand mij ‘live’ op de radio gehoord, reklame makend voor de Duinenschilderworkshop in twee delen?? nee?? Hahahaha! jaaaaaaaaa, heb ik echt gedaan hoor…

    Lees meer >> | 3 Reacties | Reageer | 1881 keer bekeken

  • Schokocube

    11 april 2012

     

     

     

    Enorme houten kubusframes, ontworpen door beeldend kunstenaar Jan Mors, konden door verschillende kunstinstellingen ingericht worden in Hal 25 te Alkmaar. Op tweede paasdag was deze Kunstboulevard open voor publiek dat eens iets anders wil dan meubelboulevards bezoeken.

    Hal 25 is een enorme fabriekshal of loods. Schoorlse Kunsten (SchoK) had een kubus om de komende SchoKmanifestatie 7 t/m 10 juni te promoten. Ik heb geklommen op de rollende steiger om netten en touwen op te hangen met Jaap Borgers, helpen met het inrichten van een paar kunstwerken als voorbeeld wat er bij SchoK ongeveer te verwachten zal zijn. SchoKposters vastspelden aan de touwen; m’n gipsen schoentjes tussen en naast de kubus plaatsen. En natuurlijk huppelde ik ook rond bij de andere kubussen van bijvoorbeeld Global Village (stichting White Cube) en Projekt 072 :-) Op tweede paasdag waren de Kubussen allemaal gereed voor het publiek…en gelukkig kwam het publiek!  De enorme hal was toch bijna gezellig te noemen met haar warmte, de soep, de wijn, de leuke bar, zachte banken, houten tafels, schemerlampen, lieve mensen en buiten de regen!

     

    Ik schreef mijn in Ierland wonende SchoKmaat Beat, dat we een SchoKcube hadden ingericht en hij las per ongeluk Schokocube; stelde zich daarbij voor dat de enorme kubus van chocola was gemaakt en zag vele mensen voor zich, die dan op tweede paasdag grote brokken chocola...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1699 keer bekeken

  • Kan ik nog schrijven?

    2 april 2012

     

    Wow; dat is echt te lang geleden… hallo! Hier ben ik: Bea Peter, beeldend kunstenaar en vroeger schreef ik ook nog wel eens een blog! Kan ik nog schrijven? Jep, het lukt.

     

    Schrijven doe ik trouwens heel veel voor de installatie ‘Gedachtenwisseling’ (zo wordt ie voorlopig genoemd) voor SchoK 2012. Jaap Borgers (organisator van SchoK) heeft Beat Mundwilder (een zwitser, met ongeveer mijn voornaam, woonachtig in Ierland)  en mij met elkaar in contact gebracht en aangespoord samen gedachten te wisselen. Via mails schrijven wij elkaar in het Engels en Duits. Inmiddels is dat een hele lading mails geworden en is er een begin ontstaan van een installatie, die tijdens SchoK te zien is. Jaap Achterberg, Nederlandse acteur, woonachtig in Zwitserland zal ook zijn inbreng hebben in onze installatie. Het is een hele ervaring, die me ook al tot daden heeft gebracht, waar ik mij bijna als misdadiger voelde en dat alles voor de kunst. Later meer hierover.

     

    ’s Nachts heb ik de meeste ideeën. Soms zijn ze raar. Zo ook een paar nachten geleden. ’s Ochtends dacht ik dan ook ‘nee, dat is niks’ maar later op de dag ben ik er toch mee begonnen. Letters vormen van schelpjes, slakkenhuisjes, botjes; zoals je ze in de winkeltjes bij de kust op doosjes, aan hangertjes en zo, kunt vinden. Eigenlijk best schattig en creatief:

     

     

                                                 

    Fuck-doosje met een condoom erin.

                                                  

     

    Ik zal nog meer schelpjes gaan verzamelen, dingetjes maken en een eigen strandwinkeltje beginnen in mijn atelier.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1399 keer bekeken

  • Het RudolfV-weekend is voorbij

    27 januari 2012

     

    Het RudolfV-weekend is voorbij…hiermee is in principe de Voordekunstenaar-periode afgesloten; sniksnik… maar ik ben  een hoop (ondernemers)kennis rijker geworden en zal contact blijven houden met Marca en de VdK-kunstenaars :-)

    Komend weekend zijn we trouwens nog bezig  in container 7 van het LEFestival in Zaandam, waar we met een hoop afval het Zaanbeest maken; valt niet meer hoor: rechterpoot wil niet vast blijven zitten en ook het hoofd rolt vaak van de ‘nek’ af en verliest daarbij soms zijn oog. Purschuim droogt niet goed, omdat het zo vochtig en koud is. Af en toe vallen er houtjes van de containermuren af; het blijft dus heel spannend in ons toch wel heel gezellig gemaakt Zaanbeesthuis. Gisteren heeft het beest nog oorbeschermers en een I-pod van hout gekregen van twee tieners. De teennagels werden rood gelakt door een meisje; en een ander meisje fleurde de lambrizering op met wat graffiti.

    Nog even terugkomend op galerie RudolfV: Rudolf was bij nader inzien niet eens zo deftig! Mooie ruimtes, maar vastgeroeste lampsysteempjes en allerlei klemzittende haakjes aan klef nylon, wiebelige sokkels. Bovendien een hele enge ladder, die de neiging had zomaar in elkaar te schuiven. Ophangen van al het werk en goede belichting ervan viel dus niet mee!!! Maar doorzetters gaan door; uren en uren werk.. om elke werk tot zijn recht te  laten komen. Veel van ons hebben ook lang niet al het werk opgehangen wat we mee hadden genomen; dat zou gewoon te vol en niet mooi zijn. Ik heb zelfs de helft van mijn werk niet geplaatst/gehangen;...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1449 keer bekeken

  • Meer blogs >>